پکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلن
خانه » پکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلن

پکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلن

پکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلن

استفاده از مخازن پلی اتیلنی جهت ساخت پکیج های پیش ساخته تصفیه پساب موجب شده که راندمان تصفیه خیلی افزایش یابد و این فرآیند با سرعت بیشتری انجام شود. به همین دلیل این پکیج ها محبوبیت خاصی در طی این چند سال اخیر پیدا کرده اند و در مصارف مختلفی مورد استفاده قرار می گیرند. با ما همراه باشید تا با پکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلن بیشتر آشنا شوید.

معرفی پکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلن

این پکیج ها در واقع سیستمی هستند که در برگیرنده تمامی تجهیزات مورد استفاده در پساب های صنعتی و انسانی می باشند و همه این تجهیزات با چیدمان خاصی درون بدنه پلی اتیلنی آن ها قرار گرفته است. ازاین رو این سیستم به راحتی می تواند به پالایش پساب های آلوده بپردازد و آبی شفاف و فاقد مواد مضر و بی رنگ را تولید نماید. تصفیه فاضلاب پلی اتیلن در حجم ها و سایزهای مختلف جهت استفاده درموارد گوناگون تولید می شود. از این پکیج ها می توان به منظور تصفیه پساب فاضلاب از 5 تا 500 متر مکعب استفاده نمود. البته امکان سفارش و طراحی آن ها در ابعاد و حجم های بزرگ تر نیز وجود دارد.

ویژگی های پکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلن

جنس بدنه اصلی این پکیج ها از پلی اتیلن است که چگالی بسیار بالایی دارد. از این رو این پکیج ها با وجود اینکه جنس بدنه داخلی و اجزا آن ها از پلاستیک فشرده است اما ماندگاری و طول عمر بسیار عالی در مقایسه با فلز دارند. از طرفی استفاده از این متریال موجب شده که وزن سبک تری داشته باشند و فرآیند نصب و راه اندازی آن ها با سرعت بیشتری صورت بگیرد. علاوه بر موارد ذکر شده آنچه که موجب محبوبیت بیشتر این پکیج های تصفیه فاضلاب شده است قیمت بسیار مناسب و مقرون به صرفه آن ها می باشد.

مزایای پکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلن

تصفیه فاضلاب پلی اتیلن دارای مزایای بسیاری می باشد که از جمله مهم ترین مزایای آن می توان به موارد زیر اشاره نمود.

  • طول عمر بالا
  • بهره برداری و نگهداری آسان
  • قابلیت مدفون کردن پکیج در زیر زمین
  • عدم نیاز به مصالح جانبی
  • عدم انتشار بوی نا مطبوع
  • بدون نیاز به ایستگاه پمپاژ
  • امکان طراحی و ساخت در ظرفیت های گوناگون

پکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلن

کاربرد پکیج تضفیه فاضلاب پلی اتیلن

این پکیج ها به نحوی طراحی و تولید شده اند که دارای مصارف و کاربردهای مختلفی می باشند که از جمله آن ها می توان به موارد زیر اشاره نمود. ( این پکیج ها با توجه به نوع فاضلاب ها برای دو نوع پساب بهداشتی و صنعتی تولید می شوند)

  • تخلیه به چاه جاذب
  • تخلیه به آب های سطحی
  • مصارف کشاورزی و آبیاری

قیمت پکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلن

قیمت نهایی تصفیه فاضلاب پلی اتیلن به عوامل مختلفی بستگی دارد که از جمله مهم ترین آن ها می توان به موارد زیر اشاره نمود.

  • کیفیت پلی اتیلن مورد استفاده در ساخت مخزن
  • دبی و ظرفیت ورودی و خروجی فاضلاب
  • ضخامت دیواره پکیج
  • کیفیت ورودی و استاندارد خروجی فاضلاب
  • برند و کیفیت تجهیزات به کار رفته در آن

پکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلنپکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلنپکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلنپکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلنپکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلنپکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلنپکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلنپکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلنپکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلنپکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلنپکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلنپکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلنپکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلنپکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلنپکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلن

داستان پکیج تصفیه فاضلاب پلی اتیلن در هند

صبح چشم های خود را باز می کنید ، دراز می کنید تا آن وسیله پلاستیکی کوچک را بگیرید

که بدون آن نمی توانید زندگی کنید. شما زمان را بررسی می کنید ، چشم های خود را به زور باز می کنید تا خواب آلودگی را از بین ببرید ، در حالی که بی خیال در زندگی حسادت آمیز دوستان مجازی حرکت می کنید ، دمپایی های پلاستیکی خود را می پوشید و به سمت حمام می روید.

شما روی پلاستیک می نشینید ، به ندای طبیعت پاسخ می دهید ، مسواک پلاستیکی خود را گرفته ، خمیر دندان را از لوله پلاستیکی بیرون می آورید و روی موهای پلاستیکی می کشید. شما مسواک می زنید ، آبکشی می کنید ، کمی از شستشوی صورت را از آن دستگاه پلاستیکی می گیرید.

دوش را روشن می کنی. یا شاید اگر آب دوست نیستید ، آن سطل پلاستیکی را پر کنید و از یک لیوان پلاستیکی استفاده کنید ، صابون حاوی مواد شیمیایی را که در یک پلاستیک بسته بندی شده در یک کاغذ با روکش پلاستیکی قرار گرفته است ، روی بدن خود بمالید ، یک شامپو را فشار دهید. داخل بطری پلاستیکی نگه داشته شده است. و شاید ، اگر نمی خواهید هیچ گره ای ایجاد شود ، حتی یک فشرده بزرگتر از آن نرم کننده را از بطری پلاستیکی بردارید.

بنابراین تأمل کنید: در این 30 دقیقه اول روز به تنهایی ، قبلاً با چه میزان پلاستیک تماس داشته اید؟ احتمالاً شما هم قبلاً در درون خود داشته اید.

رئا شوکلا ، یکی از بنیانگذاران The Switch Fix در Gururgram ، تجربه مشابهی را پشت سر گذاشت و از دیدن اینکه چگونه پلاستیک در زندگی روزمره ما جا افتاده است بسیار شگفت زده شد. به نظر او طنزآمیز است که محصولاتی که قرار است یکبار مورد استفاده قرار گیرند از موادی ساخته شده اند که به طور کلی از ما بیشتر عمر خواهند کرد.

Switcheroo را انجام دهید

  • در سطح جهان ، مسئله آفت زباله های پلاستیکی ضرورت گفتگوی سالم را بیشتر کرده است.
  • طبق برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) ، تخمین زده می شود
  • که از سال 1950 ، بیش از 8.3 میلیارد تن پلاستیک تولید شده است.
  • از این تعداد 60 درصد یا در محل دفن زباله یا در محیط طبیعی به پایان رسیده است.
  • به همین ترتیب ، شوکلا و آبیشک کومار ، بنیانگذاران The Switch Fix ، نیز از آثار مضر پلاستیک ها آگاه بودند.
  • آنها معتقد بودند که “نیاز” سیری ناپذیر نسل آنها به راحتی و فرهنگ دور ریختن بر این مشکل افزوده است.
  • این امر آنها را مجبور به راه اندازی The Switch Fix در ژانویه 2019 کرد
  • و مردم را ترغیب کرد تا از پلاستیک ها استفاده کنند
  • و جایگزین های پایدار را اتخاذ کنند.

پس از یک سری تحقیقات و آزمایشات ، اولین نوار شامپو بیرون آمد.

این دو نفر ادعا کردند که شریک تولید 70 درصد مواد اولیه را به صورت محلی تامین می کند که به نوبه خود رد کربن محصولات را کاهش می دهد.

سریلانکا واردات مواد پس از مصرف را ممنوع کرده است. اگرچه سریلانکا هیچگونه مقررات جداگانه ای برای کنترل واردات تحت کنوانسیون بازل ندارد ، اما آخرین مقررات منتشر شده در روزنامه شماره. 2044/40 مورخ 09 نوامبر 2017 تحت قانون واردات و صادرات شماره 1 از 1969 چنین وارداتی را تحت پوشش قرار می دهد.

پس از سه روز رسیدگی ، دادگاه تجدیدنظر اجازه ادامه داد. دادگاه از تحلیلگر دولتی درخواست کرد تا کالاهای مورد بررسی را بررسی کرده و در اسرع وقت گزارشی به دادگاه ارائه دهد.

از پاسخ دهندگان خواسته شد تا تحلیلگر دولتی را برای دسترسی به سایت های مربوطه ، بازکردن ظروف حمل و نقل مربوطه و بررسی کالاهای مربوطه راهنمایی کنند.

دادگاه گفت که این دستور موقت نباید به عنوان یک ممنوعیت یا محدودیت برای هرگونه اجرای قانون یا اقدامات نظارتی اعمال شود که هر مرجع مجری قانون یا مرجع قانونی می تواند از نظر قانون در مورد محموله های مذکور در این دستور اقدام کند.

از آنجا که چین اعلام کرده است که دریافت زباله را متوقف می کند

تجار زباله های غربی زباله های خود را به کشورهای شرق آسیا مانند مالزی ، تایلند ، اندونزی ، کامبوج ، فیلیپین و غیره ارسال می کنند ، اما از آنجا که کشورهای آسیایی روزنه ها را می بندند ، سریلانکا ، پاکستان ، هند ، بنگلادش به نظر می رسد اهداف جدید هستند.

(این ستون یک نظر شخصی است و لزوماً منعکس کننده نظر Down To Earth نیست)

سریلانکا آخرین قربانی تجارت جهانی زباله است. در ماه مه 2019 ، اداره گمرک سریلانکا 111 کانتینر پر از تشک های فرسوده ، فرش ، قطعات گیاهان و برخی زباله های بیمارستانی آلوده به زباله های پزشکی در بندر کلمبو پیدا کرد که در اواسط سال 2017 وارد شده است. پس از آغاز تحقیقات از سوی اداره مرکزی محیط زیست ، سازمان دولتی مسئول کنترل آلودگی نیز 130 کانتینر دیگر را در منطقه تجاری آزاد کاتونایاک ، نزدیک فرودگاه بین المللی کلمبو ، تخلیه کرد.

این زباله توسط Vengaads Ltd واقع در باغهای Sewardstone در لندن صادر شده است و گیرنده نهایی در سریلانکا Ceylon Metal Processing Corporation Ltd ، واقع در واتالا سریلانکا است. این دو شرکت متعلق به دو برادر هستند. گیرندگان عبارتند از Hayleys Free Zone Ltd و ETL Colombo Pvt Ltd.

مرکز عدالت محیطی ، یک سازمان زیست محیطی سریلانکا با طرح شکایتی از دادگاه خواست تا از انتقال ظروف زباله به سایر مقاصد داخلی غیر از هدف صادرات مجدد به مبدا در انگلستان جلوگیری کند.

در جریان جلسه دادگاه ، مشخص شد که

بیش از 1000 کانتینر دیگر در بندر کلمبو دراز کشیده اند بدون اینکه کسی مدعی مالکیت آن باشد. گمرک گمان می برد که آنها نیز می توانند زباله های مشابهی را در خود جای دهند.

در جریان جلسه دادگاه ، وکلای منطقه آزاد هیلیس گفتند که این اقلام را تحت Hub Operation of the Board of Investment (BOI) برای بازیابی چشمه های فلزی و بالشتک ها برای صادرات به مقاصد دیگر احتمالا هند وارد کرده اند. آنها در حال حاضر 29 ظرف مواد بازیابی شده را در سال 2018 به هند و دبی صادر کرده اند.

طبق CEJ ، آنها می توانند کمتر از 30 درصد مواد را بازیابی کنند و بقیه ضایعات خواهند شد. اگرچه عملیات هاب BOI فروش یا تخلیه هرگونه ماده وارد شده تحت این عملیات هاب را ممنوع می کند ، اما سریلانکا نمی تواند چنین زباله ها را به مقصد دیگری ارسال کند.

دادگاه دریافت که آنها این زباله را بدون مجوز معتبر تحت قانون کنترل صادرات و واردات و اداره مرکزی محیط زیست وارد کرده اند که طبق کنوانسیون بازل نقض است.

چالش های جهانی

پلاستیک در همه جا وجود دارد ، به وضوح ستون فقرات جهانی شدن است. همانطور که می دانیم ، حذف آن بسیار دشوار است ، اگرچه نیمی از جهان در تلاش برای مواجهه با این تهدید با راه حل های منطقی و عملگرا هستند. نگرش منفعلانه در بین کشورهای در حال توسعه مانع پیشرفت ها به دلیل مقررات قانونی ناکافی ، زیرساخت های ضایعاتی ، محدودیت منابع و عدم آگاهی عمومی می شود.

برای عملکرد م Managementثر مدیریت پسماند در سطح کشور ، دستیابی به یک هدف مشترک برای دولت ، ارگانهای محلی و غیرنظامیان ضروری است. به عنوان مثال ، دولت اندونزی یک برنامه آزمایشی سه ماهه را در سال 2016 معرفی کرد که هزینه 2300 روپیه برای کیسه های پلاستیکی در 23 شهر آن وضع کرد.

این منجر به کاهش 55 درصدی استفاده از SUP ها شد

که این یک شاهکار قابل توجه است. متأسفانه ، پس از دوره آزمایشی ، خرده فروشان از ادامه فعالیت خودداری کردند زیرا این امر باعث کندی تجارت آنها شد و هیچ مبنای قانونی برای ادامه دریافت هزینه از مشتریان وجود نداشت. سرانجام ، این منجر به شکست مالیات بر کیسه های پلاستیکی در سال 2018 شد.

علاوه بر این در کنیا ، ممنوعیت پلاستیک می تواند اقتصاد را نیز مختل کند. هنگامی که کیف های حمل در کنیا به تدریج کنار گذاشته شد ، 3 درصد نیروی کار بیکار شدند. علاوه بر چالش های ذکر شده در بالا ، کشورهای در حال توسعه به دلیل محدودیت های مالی و کمبود ظرفیت قادر به انجام کامل وظایف خود نیستند. با این حال ، این می تواند با اخذ مالیات از پلاستیک که به نوبه خود هزینه عملیاتی مدیریت پسماند را برآورده می کند ، برآورده شود.

علاوه بر شکست چارچوب های سیاست گذاری ، لابی های صنعت پلاستیک از رژیم های مرکزی قوی تر هستند.

آنها می توانند تلاش های طولانی مدت دولت ملی در ممنوعیت SUP ها را خنثی کنند. به عنوان مثال ، دولت مالاوی مقررات مدیریت محیط زیست (پلاستیک) را در سال 2015 تصویب کرد که ممنوعیت ملی پلاستیک های بیش از 60 میکرون را اعمال کرد.

این دومین تلاش دولت برای کنار گذاشتن SUP ها پس از آن بود که تلاش های اولیه برای ممنوعیت پلاستیک ها در سال 2012 با حکم دادگاه که توسط انجمن تولید کنندگان پلاستیک لابی شده بود ، رد شد. اجرای ممنوعیت دوباره به دلیل مشارکت دادگاه و انجمن تولیدکنندگان پلاستیک به تأخیر افتاد. در نتیجه ، تضعیف اجرای سیاست بر این اساس.

ایالات متحده ، استرالیا و بسیاری دیگر از کشورها هنگام تصویب سیاست ملی شمشیر در سال 2018 در بلاتکلیفی قرار گرفتند. چین ، واردکننده اصلی زباله های پلاستیکی در بازار بازیافت ، واردات ضایعات پلاستیکی (پلی اتیلن ، پلی استایرن) را ممنوع اعلام کرد. ، پلی اتیلن ترفتالات و پلی وینیل کلرید) برای بازیافت و تشدید بحث بحران جهانی زباله های پلاستیکی.

به دنبال ممنوعیت

سواحل کشورهای همسایه آن مانند ویتنام ، مالزی ، تایلند و غیره با ریختن غیرقانونی زباله های پلاستیکی مواجه شدند در حالی که صادرکنندگان زباله های پلاستیکی شاهد تجمع بی سابقه پلاستیک های تصفیه نشده در شهرهای خود بودند. فوریتی در بین صادرکنندگان برای یافتن جایگزین ایجاد شد.

بنابراین ، با توجه به موارد فوق ، مقابله با این چالش ها مستلزم برنامه های ملی قوی است. ایجاد و نظارت بر بازیافت داخلی ؛ تشویق بازیافت کنندگان ؛ ترویج جایگزین های پایدار پلاستیک ؛ تعیین معیارها و استانداردها برای بسته بندی پلاستیک ؛ چرخه عمر و تجزیه و تحلیل هزینه جایگزین های پلاستیکی ؛ شفاف سازی قوانین حقوقی و همکاری بین نهادهای محلی و افراد عادی ، و سایر موارد برای ایجاد تغییر.

جلوگیری از پلاستیک های یکبار مصرف

زمان آن رسیده است که در نحوه تولید ، استفاده و دفع اقلام پلاستیکی به مناسب ترین شکل تجدید نظر کنیم. در حالی که ممنوعیت پلاستیک در برخی از کشورها مانند رواندا و زنگبار (در تانزانیا) به طور موثر با چالش های اصلی مقابله کرده است.

با این حال ، اثرات بلندمدت و مشکل کلی این مسئله تنها با ایجاد سیستم های مدیریت بهتر پسماند ، یعنی با بهبود تفکیک منبع قابل حل است. طراحی برنامه های موثر زباله های جامد شهری (MSW) ؛ اطمینان از جمع آوری و حمل زباله های تفکیک شده و تشویق کشور به شناسایی و استفاده از محصولات جایگزین پلاستیکی مقرون به صرفه.

علاوه بر ممنوعیت سطح ملی SUP ها ، رهبران منطقه ای مانند ، ژانویه ماکامبا (وزیر اتحادیه و محیط زیست تانزانیا) ، پل کاگامه (رئیس جمهور وقت رواندا) ، لی گانجی (وزیر حفاظت از محیط زیست چین) در میان دیگر افرادی هستند که خود را مطرح کرده اند. برای رسیدگی به این مسئله و موافقت نامه هایی برای جلوگیری از حرکت و تولید پلاستیک های یکبار مصرف در مرزها امضا کردند.

تنها در صورتی می توان به این هدف دست یافت که دولتها به طور رسمی در کشورهای خود گامهای فعال بردارند.

دولت های رواندا ، کنیا ، اوگاندا ، سودان جنوبی و جمهوری متحده تانزانیا برای متوقف کردن حرکت غیرقانونی پلاستیک ها در مرزها و ترویج استفاده از جایگزین های بسته بندی پایدار ، در سال 2011 لایحه کنترل مواد پلی اتیلن جامعه آفریقای شرقی را امضا کردند.

داستانهای مرتبط

میکروپلاستیک ها در خاک رشد کرم های خاکی را تهدید می کند: مطالعه
مردم هر هفته 2000 تکه کوچک پلاستیک می خورند
ممنوعیت چین باعث تغییر مسیر واردات زباله های پلاستیکی به آسیا می شود
این امر به امضاکنندگان اجازه داد تا مقررات ، مشوق ها و استانداردهای کنترل محیطی مشترکی مانند بروندی در تصویب لایحه کنترل مواد 2011 جامعه آفریقای شرقی در اوایل سال 2020 داشته باشد.

در سوی دیگر جهان ، سیاست اتحادیه اروپا در مورد ضایعات بسته بندی به دهه 1980 برمی گردد. این دستورالعمل 85/339/EEC را برای رسیدگی به مسائل مربوط به تولید ، استفاده ، بازیافت و پر کردن مجدد ظروف برای مصرف و دفع پسماندهای پلاستیکی پس از مصرف معرفی کرد.

سایر دستورالعمل ها

مانند دستورالعمل EU 2015/720 (در 2015) و اصلاح دستورالعمل 94/62/EC

نحوه برخورد با مشکل مربوط به مصرف کیسه های پلاستیکی سبک وزن را بیان می کند. این دستورالعمل کشورهای عضو را ملزم می کند

تا پایان سال 2019 مصرف سرانه کیسه های پلاستیکی را به 90 درصد کاهش دهند.

مسئولیت تصویب یک استراتژی جامع که می تواند از تولید بیش از حد پلاستیک های یکبار مصرف جلوگیری کند

و سپس تکنیک هایی را برای مدیریت پایدار پایان عمر محصولات آنها بر عهده دارد

بر دوش دولت است. این شامل تهیه نقشه راه روان قانونی برای مسئولیت گسترده تولیدکنندگان (EPR) ، پردازش مشترک و سوزاندن در کشور است.

این نه تنها مسئله تصفیه زباله را حل می کند بلکه باعث ایجاد شغل و فرصت های تجاری می شود.

همانطور که توسط آلمان نشان داده شده است ،

این فرصت شغلی را برای حدود 250،000 نفر فراهم می کند و 70 میلیارد یورو درآمد ایجاد می کند.

مدیریت پایان عمر بعداً در سلسله مراتب مدیریت پسماند ظاهر می شود.

کشورهای سراسر جهان دارای مکانیسم های متعددی برای دفع پس از استفاده هستند ، از جمله سیستم های بازپرداخت سپرده ، مالیات محصولات هدفمند ، هزینه های دفع پیشرفته تا توافق نامه های داوطلبانه که توسط مقررات پشتیبانی می شود.

برخی از کشورها اقدامات متمایزی مانند حمایت از ساختارهای بازیافت و بازیابی با نشان دادن نقش EPR و PROs و غیره را انجام داده اند. به عنوان مثال آفریقای جنوبی ، استراتژی ملی قیمت گذاری برای مدیریت زباله را تصویب کرد که شامل هزینه EPR به همراه عرف و عوارض غیر مستقیم بر محصول می شود.

در حالی که این سیاست پیامدهای منفی بر تجارت و زیرساخت های کشور دارد

EPR های تصویب شده در سایر کشورها نتیجه مثبت تری را نشان می دهد مانند توافقنامه بسته بندی سنگاپور در سال 2007 که منجر به کاهش ضایعات بسته بندی 46000 تن شده است.

علاوه بر این

  • این رویکرد تولید کنندگان را تشویق کرده است تا ضخامت اقلام بسته بندی
  • و طراحی مجدد محصولات را کاهش دهند تا بسته بندی های غیر ضروری حذف شود.
  • علاوه بر این ، گسترش آگاهی و آموزش مصرف کنندگان
  • در مورد نگرانی های مربوط به ضایعات پلاستیکی ، نسل آینده مصرف کنندگان آگاه را تضمین می کند.

لحظه ای نگاه کنید و به اطراف خود نگاه کنید

  • متوجه خواهید شد که چقدر به پلاستیک وابسته ایم.
  • این در سه دهه گذشته به بخشی اجتناب ناپذیر از زندگی ما تبدیل شده است.
  • طبق گزارش اخیر برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد ، جهان سالانه 400 میلیون تن پلاستیک یکبار مصرف (SUP)
  • (47 درصد از کل ضایعات پلاستیکی) تولید می کند.
  • تخمین زده می شود که تنها 9 درصد از پلاستیک در سراسر جهان بازیافت می شود.

مانند هر کشور دیگری ، مدیریت پسماند یک مسئله مهم در هند است

  • به ویژه با رشد بی وقفه مصرف گرایی در سراسر کشور. جالب اینجاست که تقریباً 60 درصد از کل ضایعات پلاستیکی تولید شده
  • در هند بازیافت می شود در حالی که باقی مانده به محیط زیست فرار می کند.
  • با این حال ، بیشتر این پلاستیک دارای چرخه پایین است.
  • در این مقطع ، هند به ابزارهای قوی و سختگیرانه مدیریت پسماند برای بهبود چشمگیر وضعیت نیاز دارد.

تغییر نوظهور

  • از دهه 1980 ، بسیاری از کشورهای شمالی جهان پیامدهای ناخواسته ناخواسته استفاده از پلاستیک را در دراز مدت پیش بینی کرده اند
  • و با اتخاذ اقدامات قانونی ، ابزارها یا اقدامات تنبیهی برای کاهش توزیع
  • و مصرف پلاستیک در سراسر این کشور ، با سرعت کم به این موضوع پرداخته اند. کشورها.

متعاقباً کشورهایی مانند رواندا ، کنیا ، اندونزی و بسیاری دیگر از کشورهای جنوبی جهان پیشتاز بودند.

  • در سال 2008 ، رواندا پیشگام ممنوعیت دفع پلاستیک در بین کشورهای در حال توسعه شد
  • و علیرغم محدودیت های مالی به یکی از پاک ترین کشورها در جهان تبدیل شد.
  • برعکس ، ممنوعیت واردات و تولید کیسه های حمل با ضخامت بیشتر از 330 میکرون از سوی اتیوپی ، در مدت کوتاهی اجرا شد.
  • این مسئله در مورد بسیاری از کشورهای در حال توسعه از جمله هند وجود دارد
  • علیرغم تقویت موضع خود در برابر پلاستیک های بسته بندی
  • آنها به دلیل کمبود زیرساخت ها ، اجرا و در دسترس بودن
  • جایگزین های مقرون به صرفه ، آن را به طور موثر اجرا نمی کنند.

علاوه بر این ، اکثر سیاست ها به دلیل غیر عملی بودن و عدم وجود مجازات ها برای ایجاد تغییر طولانی مدت ، از بین می روند.

  • نوعی مجازات تنبیهی شهروندان را از فعالیت های غیرقانونی محروم می کند.
  • به عنوان مثال ، در مورد کنیا ، حدود 500 نفر به جرم توزیع یا تولید پلاستیک زندانی شده اند
  • و برخی نیز بین 50 تا 150 هزار شیلینگ کنیا جریمه شده اند.
  • در حال حاضر ، حدود 25 کشور آفریقایی ابتکارات قانونی را برای جلوگیری از مصرف SUP ها به کار گرفته اند
  • و کنیا ، آفریقای جنوبی ، رواندا در حال بررسی روشهای دفع پایدار زباله های پلاستیکی خود هستند.
  • اگر این لوایح با جدیت اجرا شوند ،

در تحقق شش هدف از اهداف توسعه پایدار یک قدم جلوتر هستند:

  • سلامتی و تندرستی
  • آب تمیز و بهداشت
  • شهرها و جوامع پایدار
  • مصرف و تولید مسئولانه
  • زندگی زیر آب
  • زندگی در خشکی.

ظاهراً دولتهای مختلف در سراسر جهان سیاستهای خلاقانه ای برای کاهش تهدید پلاستیکی ارائه کرده اند

  • به عنوان مثال ، سیاست جدیدی در یکی از شهرهای اندونزی برای جمع آوری بطری های پلاستیکی استفاده شده
  • در ازای سوار شدن رایگان اتوبوس در سطح شهر ارائه شد. در حالی که ، دولت انگلیس سیاستی را تصویب کرد
  • (که هنوز از سال 2022 به اجرا در نمی آید) که با اعمال مالیات بسته بندی پلاستیکی بر تولید و واردات
  • استفاده از بسته های بازیافتی را در بین تولیدکنندگان تشویق می کند.

سایر تلاشهای ویژه ای که توسط آفریقای جنوبی انجام شده است

  • تفاهم نامه ای است که توسط بازیگران بخش پلاستیک با دولت برای نظارت بر کارایی ذینفعان مختلف یعنی تولیدکنندگان امضا شده است.
  • وزارت گردشگری ؛ صنایع بسته بندی و اداره امور محیط زیست برای کاهش استفاده از پلاستیک های یکبار مصرف.

این مورد در سنگاپور کاملاً مشابه است

  • که شامل مجموعه وسیع تری از بازیگران بخش خصوصی ، شرکت ها ، مدیران مراکز خرید است
  • که متعهد شده اند ضایعات بسته بندی را تا پنج سال کاهش دهند.
  • این رویکرد بازیگران را مجبور می کند تا از جایگزین های پایدار دیگر به جای SUP در سیستم زنجیره ارزش استفاده کنند.
  • علاوه بر این ، یک روش نوظهور ، “پیش بازیافت” (آوردن لیوان و کیسه های قابل استفاده مجدد)
  • در سوپر مارکت ها ، خواربارفروشی ها و کافه های کره جنوبی ، مصرف یکبار مصرف را محدود می کند.